Göç
Geçer
Geçer Ayrılıklar Baladı
Bize Böyle Pay Kalır

Ağla Sevdiğim... Belki Dönemem
Kış Yanar, Düş Üşür Yüreğimde
Ağlarım... Gözyaşım Beyaz Kalır

Sonra Askerler Yeniden Kuşatırlar Aşınmış Kaleleri
Bin Havar Parçalar Gecenin Döşeğini
Ocaklar İniler, Yas Büyür, Orta Yerde Kan Kalır
Dıngılava'Da Peştemalli Çocuklar Havuzlara İşerler
Gözlerinde Bir Mahmur Özlem Kalır

Derken Bir Ankara, Bir Poyraz Beni Döve Döve İçeri Alır
Yollar Da Giderek Uzaklaşır... Giderek Uzaklaşır
Fahişeler Terli Kasıklarıyla Sabaha Uğurlanır
Kuşlar İnkar Edilir, Gökyüzü Yağmalanır
Ben Büyürüm Bu Kederle Kalbim Uslanır...

Ağla Sevdiğim! Ağla Ve Kucakla Kumral Delikanlını
Buralarda Çatılmış Bir Tüfeğim Böğrümde Taflan Kalır
Şimdi Kızılay'Da Oturmuşum, Hasretin Kancasında
Geçer Zaman, Geçer Yıllar, Günlere Bir Yeni Hazan Kalır

Ağla Sevdiğim... Sen Hep Mağlup Bir Ağlayışta
Ben Uzak Susarım Bu Mağlubiyet İçin Hep Anlayışta
Bak Çöpçüler Bu Geceyi De Piç Edip Süpürdüler
Ben İse Haber Değeri Olmayan Bir Haykırışta
Özleminle Hala Bir Yakarışta...

Ağla! Bende Ağlarım Gözyaşlarım Özlemine Az Kalır
Buralarda Nem Var! Nem Varsa Sende Kalır

Gittim
Ve Yittim!
Oralarda Usul Usul Talazlanan Nehirlerde Yaz Kalır
Yaslarım Günleri Yüzüme Gözyaşım Beyaz Kalır

Ağla Sevdiğim... Buralarda Döne Döne (Mem!)
Artık Bir Yeşile Dolmasak Da Anılardan Haz Kalır
Sen De Bir Zaman Duyarsın
Bir Gün Bir Taze Mezar Kazılır
Ardından Bir Dağınık Gazel İle, Kül İle
Ankara'Da Bir Ölü Yılmaz Kalır