Tak Zachwyceni Sw¹ OdrêbnoœCi¹,
Tak Przekonani O W³Asnej S³UsznoœCi,
Tak Zach³YœNiêci Sw¹ Doskona³OœCi¹,
Tacy Dostojni W Swej Wynios³OœCi,
Sprzedajemy Swe Dusze İ Cia³A,
Depczemy Wszelkie WartoœCi,
Zabijamy, By Choæ Na Chwilê Doznaæ
Potêgi, W³Adzy, WielkoœCi...

P³Acz!

P³Acz!
Mo¿E Wtedy, Choæ Na Chwilê Staniesz Siê
Tym, Czym By³Eœ!
A Gdy Obudzi Ciê Krew Mro¿¹Ce Przera¿Enie,
Wtedy Zrozumiesz, ¿E To Co Robisz,
Z³Ud¹, K³Amstwem Jest,

Nakarat
A To Co Robisz Nie Ma Znaczenia,
Pusty Manifest Twej BezradnoœCi,
Choæ Otoczony Aur¹ Zniszczenia,
I Tak Rozwiany Podmuchem NicoœCi...

Po¿¹Dam, Chcê,
Sam Spalam Siê,
Nie Mam Ju¿ Si³, Lecz Dalej Brnê
Zgubi³Em Sens,
Na Rêkach Krew,
Nie Mam Odwagi, By Przerwaæ Sen...